dhcn
24-10-2016

Ontstaans- en bestaansgrond DHCN

Graag vertellen wij u meer over onze vereniging. Kijk dus op de vele pagina's om meer te weten te komen, of stel uw vragen!
Waar staat de Duitse Herder Club Nederland (DHCN) voor?

Solide bestuur.
Onze vereniging heeft een normale, maar wel open structuur. Het bestuur bestaat uit gekwalificeerde bestuurders die worden benoemd door de leden. De bestuurders en eventuele commissieleden staan open voor opmerkingen van de leden, waarbij de nadruk ligt op steun en vertrouwen. Ieder lid wat deel wil nemen aan discussie's, krijgt daartoe volop de ruimte.
Het beleid van het bestuur is uiteraard gericht op het bevorderen van de gezondheid van het ras, maar ook op de gezelligheid eromheen. We weten dat er meer "wegen naar Rome leiden" en dat deze elkaar niet in de weg hoeven te staan: "Als een ander het anders doet dan jijzelf is dat niet per definitie fout!"
Het contact met de leden zal op verschillende wijzen worden geregeld: middels bijeenkomsten, nieuwsbrieven en internet (website) kunt u met het bestuur én met elkaar "spreken" . Uiteraard komen er ook shows, met de nadruk ook daar op gezelligheid, en niet op competitie.
Discussie gaan we niet uit de weg, maar een eerste vereiste is wel dat we spreken met personen die zich bekend willen maken. Op anonieme berichten wordt niet gereageerd.

Raad van Beheer.
De Langstokhaar Duitser Herder is in 2011 opgenomen in de rasstandaard van de Duitse Herder. Dat betekent dat deze honden, mits zij een stamboomnummer bij de Raad van Beheer hebben ook mogen worden ingezet voor de fok via de Raad van Beheer. De DHCN zal dit ondersteunen.
Voor de overige honden (voornamelijk Oudduitse Herders) zal de vereniging eigen afstammingsbewijzen gaan verstrekken, waarbij de rasstandaard van de Vereniging Duitse Herder uitgangspunt zal zijn. Uitgangspunt, omdat binnen onze vereniging andere kenmerken uitgangspunten bij de fok zullen vormen. Zo zal het fokdier goed gesocialiseerd moeten zijn en een goed karakter moeten hebben, maar zijn de vergaande eisen die in de Duitse Herder Vereniging geëist worden (IPO e.d.) niet noodzakelijk. Voorts richten wij ons op de fok van honden met een rechte(re) rug, en staan we meer kleurstellingen toe.
Dit alles is vastgelegd in het fokbeleid, wat leidend is voor de fokkers om hun werk te kunnen doen oftewel van hun hobby te kunnen genieten.

De DHCN streeft het lidmaatschap van de Raad van Beheer, en het erkennen van de Oudduitse Herder na.

Breed fokken.
Wij houden voortdurend contact met verschillende genetici, en anderen deskundigen. Ook die van de universiteit van Pennsylvania waar de PennHip is ontwikkeld. Wij zijn er van overtuigd dat met de huidige wetenschap, breed fokken de meeste garantie biedt voor een duurzaam gezond ras.
Fokken waarbij de fokdieren (streng) worden geselecteerd op enkele kenmerken (HD), leidt tot het insluipen van andere (ongewenste) kenmerken, die pas later zichtbaar gaan worden. Hier gaat menig ras aan ten onder.
Wij gebruiken dus niet alleen de "kampioenen" of "fokdieren met de beste heupen", maar gaan er van uit dat juist alle dieren uit de populatie geschikt zijn voor de fok, behalve de dieren die een duidelijke erfelijke afwijking of afwijkend gedrag, hebben. Daarnaast is gebruik van fokdieren die aan elkaar verwant zijn niet gewenst. Ondersteund door een database met klinische gegevens wordt het mogelijk de keuze van de fokdieren later nog te verbeteren.

Karakter boven uiterlijk.
De meeste mensen die overgaan tot de aanschaf van een Herder willen vooral een hond die past binnen hun familiestructuur. Eigenlijk is de Herder geschikt voor heel veel werkgebieden: hij speurt goed, is leergierig, heeft werklust, kan sporten, en ga zo maar door. Agressiviteit willen we echter niet. Het is dan ook het zwaartepunt van de inventarisatie dat het karakter van de fokdieren goed in orde is. Immers wordt dat (ten dele) ook erfelijk doorgegeven, en is het de teef die de eerste 8 weken haar puppen opvoedt.
Uiteraard mogen de fokdieren geen genetische afwijkingen hebben.

DHCN ondersteunt en adviseert.
In het verleden zijn wantrouwen en achterdocht leidraad geweest voor het inrichten en controleren van de activiteiten binnen rasverenigingen. Groots opgezette controles, veel papierwerk, met overigens als resultaat dat men, of een manier vond om de regels te ontduiken, of men gewoon buiten de vereniging verder ging met datgene wat de vereniging verbood. Vriendjespolitiek ontstond als vanzelf. Het resultaat van die aanpak was mager.

De DHCN kiest voor de aanpak middels creëren van onderling vertrouwen en het bieden van steun. Niet vanuit dogma's, maar vanuit openheid. Uiteraard is er aandacht voor verantwoordelijkheid, maar die ligt op de plaats waar hij hoort: bij de mensen (en dus fokkers) zelf. Door zelf open te denken, ervan uit te gaan dat andere meningen ook tot het beoogde effect kunnen leiden, ontstaat een gezonde vereniging waarbinnen met respect voor elkaar onze honden, en plezier met onze hobby centraal staat.

Verantwoordelijkheid bij de fokker zelf.
De ideale fokker bestaat niet, de mooiste hond bestaat niet (is per definitie toch altijd je eigen hond!) we werken nou eenmaal met een natuurproduct.
Binnen de DHCN zijn wel richtlijnen opgesteld wat we als (bijna) ideaal willen beschouwen, waar je je op kunt richten. Daar kan zowel de fokker als de pupkoper kennis van nemen. Ook zal de DHCN bij het fokken een aantal contactmomenten hebben met de fokker, wederom vooral om advies te geven.

Peter van de Wiel
vz DHCN